غزلهای بی تاریخ.اسماعیل وفا یغمایی

غزلهای بی تاریخ

اسماعیل وفا یغمائی

میدانم که میروم

میدانم که میروم و هزار دیوان غزل

در جانم باقی است

تو بمان ای معشوق

تو بمان و چشمهای خود را بگشای

تا غزلهای من جهان را بنگرند

تاجهان غزلهای نانوشته مرا بنگرد و بخواند.....

غزلهای بی تاریخ.34.35. اسماعیل وفا یغمایی

غزلهای بی تاریخ

34

اسماعیل وفا یغمایی

تمام زندگی ام تلخ است

***********

تمام زندگی ام تلخ است

[تمام زندگی ام را مینگرم]

تمام زندگی ام تلخ است ای شیرین

جز آن لحظه ها که تو بر آنها گذشته ای

و بر آن میگذری،

تمام زندگی ام شیرین است ای تلخ

جز آن لحظه ها که تو در آنها غایبی

تمام زندگی ام را می نگرم [ امشب]

چون جامی از شوکران

و ترا که در آن از لبخند خود فرو میچکی

چون قطره ای از عسل

----------------------------

غزلهای بی تاریخ

 35

اسماعیل وفا یغمایی

----------------------------

شاخه ی نازک گلی ای گل

که چون چشم فرو میبندم تا ببوسمت

دشتی از گل میشوی

***

مترس از من ای هراسیده

نرگاوی نیستم من در ارزوی چرای تو

چرای این همه شمیم و رنگ و طراوت

چرای این همه مهربانی ولبخند و گرما

خسته ترین و غمناک ترین پرنده آواره جهانم من

آرمیده در کنارت و سایه سارمژگانت و گیسوانت

تا آوازی بخوانم و محو شوم

در آفتاب و باد و زمان...